NATO kao dr. Jekkyl i g. Hyde

Autor:

06.12.2019.

Germany's Chancellor Angela Merkel, Turkey's President President Tayyip Erdogan, U.S. President Donald Trump and France's President Emmanuel Macron during the photo opportunity at the NATO leaders summit in Watford, Britain December 4, 2019. REUTERS/Yves Herman TPX IMAGES OF THE DAY
Yves Herman / REUTERS

Politički pak NATO nije nikada bio tako politički rascjepkan kao u posljednjoj godini, čak ni kada je de Gaulle napustio vojnu strukturu ili kada se Schröder usprotivio drugoj intervenciji u Iraku.

Vojna struktura Organizacije Sjevernoatlantskog sporazuma (NATO) nikada nije bila tako dobro koordinirana kao u posljednjim dvjema godinama.

Potvrđuju to združene vježbe od Baltika do Mediterana. Politički pak NATO nije nikada bio tako politički rascjepkan kao u posljednjoj godini, čak ni kada je de Gaulle napustio vojnu strukturu ili kada se Schröder usprotivio drugoj intervenciji u Iraku.

NATO je, naime, vojnopolitički savez, gdje je vojno zapovjedništvo u rukama USA, dok je glavni tajnik iz Evrope, obično šarmantan (mogla bi to biti i pitoreskna kušačica jogurta). Funkcionira kao vojni dr. Jekyll i politički g. Hyde, jer politički nije kompaktan oko istih ciljeva. Trump jaše na suverenizmu i sanjari izolacionizam Monroeova tipa, panturkist Erdoğan se igra tabadžije očijukajući i s Moskvom. Obojica oporbu žigošu kao teroriste, a neugodne podatke o sebi kao „fake news“, za koje su majstori.

Trump ekonomski čarka s Evropom. Evropska unija je sazdana na zajedničkim ekonomskim interesima, a protiv ratovanja, na kompromisu umjesto čarkanja.

Badava se Trudeau, Macron i Johnson sprdaju u Londonu s američkim pompoznim mrgudom, poput uredskih miševa koji ogovaraju šefa u kafiću, ali u bitnome mu liježu na rudu. A on improvizira show uvrijeđenoga da opet izbjegne obavezujuću izjavu.

Svakome svoje: Chaplinov je posao bio da se Hitleru ruga, u Velikom diktatoru, Churchillov posao je bio da se Hitleru odupre, da skupi saveznike s kôca i konopca, pa da ga smrvi, u ratu, po cijenu gubitka Imperija.

Macron je u pravu kad smatra da evropske ekonomsko-političke interese treba braniti evropska interventna snaga, kadra s Washingtonom, Moskvom ili Pekingom nositi se barem al pari. Ne računajući suviše na London i Ankaru, razmjerno najjače u Evropi. Ali to bi škrte Evropljane koštalo.